146. අඩසඳකිරණ යට රොමැන්තික ගී රේණු.. - The Romantic Ethos of a Melodious Soul of '90s!

සතියක් තිස්සෙ රොමැන්තික සාහිත්‍යය උගන්වලා කීට්ස්ගේ රොමැන්තික කවිවල මුවවිටක ගිලිලා උන්න දවසක හවසක තාත්තා ඇරයුම් කළා ගී සැන්දෑවකට යන්න..

ඒ ගී සැන්දෑවෙ හිමිකරු, වැහි දැරිය ඉතා ප්‍රිය කළ හඬක්ද - ගැඹුරක්ද සහිත වූ චිත්‍රා කළුබෝවිල සන්නිවේදිකාවකගේ සහෝදරයා වග දැනගත්තාම ඔහුගෙ ගී කලින් අහලා නැතත් ඒ සැන්දෑවට යන්න ඕනම කියා වැහි දැරිය හිතුවා. හැබැයි අලුතින්ම ඇහෙන - මීට කලින් කවදාවක් අහලා නැති ගීත ඇහීම - හුරු ගී අහනවා තරම් අප වගේ පොදු රසිකයන්ට වින්දනාත්මක දෙයක් නොවන නිසා ඉතා අවංකව කිව්වොතින් වැහි දැරියට ඒ ගී සැන්දෑවෙන් විසල් රසාල්පිතයක් විඳින බලාපොරොත්තුවක් නම් තිබුණෙ නෑ. 

ඒත් පළමු ගීයෙන්, පළමු වදනින්, පළමු සර-රටාවෙන් වැහි දැරිය තුළ තිවුණ ඒ විචිකිච්ඡාව පිළිස්සිලා - අළු දූලි වෙලා ගියා.. මොකද ඒ හැන්දෑව ගෙවුණු අවුරුදු විසිනවය ඇතුළෙ - ගෙවුණු විසල් පරිමාවක් වූ ගී හැන්දෑවන් අතරින් රොමැන්තික බවින් උඩම තිවුණ හැන්දෑවක් බවට තත්පර ගණනක් ඇතුළෙ පෙරැලුණ නිසා..

ලාල් ආනන්ද අබේධීරයන්ගේ රසාලිප්ත වචන - සවින්දක රසානන්දය.. රසාලංකාරය.. රසසංචිතය.. රසාර්ථයෙන් සහ සාරාර්ථයෙන් - සූක්ෂ්ම රසානුපාතයකින් ඒ හැන්දෑවෙ පූරක භූමිකාව රසගැන්වූවා. 

වැහි දැරිවිට ඒ ගී ගොන්න මැද ගෙවුණු හෝරාව දැනුණේ වැහි දවසක අලුතින් මැවුනු දියදොළක පා කරපු කරදාසි බෝට්ටුවක් වගේ.. හැඟුම් තෙමී වැගිරෙන සිහිලැල්ලකින් යුත් මෘදු හඬක්.. මෘදු තනු.. මෘදු වදන් එකතුවක්.. ඒ අතරින් ගලා ගියේ සිහිල් දිය උල්පතක් සේ කෘතීම බුද්ධියෙන් සහ තාක්ෂණයෙන් විනාශයට පත් නූන මෘදු සොබාවික මියැසි රටා.. 

වඩාත්ම විස්මයාවහ දේ වූයේ ඒ ගීත රචනා කළ ලලිත් කළුබෝවිල නමැති සංගීතවේදියා වාගේයකාරයකු වීමයි. ගී ලියා - තනු යොදා - ගැයීම එක් පුද්ගලයකු වෙතින් එසේ සිදු වීම එපමණ සාමාන්‍ය කරුණක් නොවෙයි.. ඊටත් වඩා ඒ සියලු කාරණා මනරම්ව කිරීමට එකම පුද්ගලයකු සමත් වීමත් සාමාන්‍ය කරුණක් නොවෙයි.. 

ඊටත් වඩා අසාමාන්‍යම කරුණ ඒ සා මනරම් ගීත ජනප්‍රිය නොවීමයි.. ඊට වඩා අතිශය අඩු මට්ටමේ ගීත සති ගණන් ගීත දර්ශකවල හිනිපෙත්තේ රැඳෙද්දී මෙවන් ගීත ඉන් පෙර කිසිදාක අපට නෑසී තිබූ ඒවා වීමයි..

ඒ අතුරින් යූනළයෙන් සොයා ගත හැකි වූ ඇතැම් ගීයක් දෙකක් මෙහි අමුණා තබන්නේ වැහි වැටෙන තැනට තෙමෙන්නට ආ ගිය කෙනෙකුට අසා රසවිඳින්නට මගක් ලෙසිනුයි..

සදෙව් කුමරී ඔබේ දැහැනිනා

සිහිලැල් කැලුම් ගලන 

ඔය නිල් නුවන් අසළ

රහසේ විඩා හරිමිනා..

බඳු මධුර වචන එක්තැන් වුණ

සන්ධ්‍යාවේ - වැසි හෝරාවේ.. ගීය පමණක් නොවෙයි,

චාරිකාව ආදරේ නිමා නොවේ ඉතින්

භවෙන් භවේ නිසංසලේ බැඳේ බැඳේ ඉතින්..

නමින් යෞවන ප්‍රේමයට දිව්‍යමය හැඩයක් අමුණන දෙව් ලෝ සිරි ගලා.. ගීයත් - එක් භවයකින් නිම නොවන සංසාරික ගමනක චමත්කාරීය පාරිශුද්ධත්වයක් සිහි ගන්වන වියමන් යුග්මයක්.. 

සත් සමුදුරු මත - හිරු එන මාවත

දඟ දෙන රළරැළි හැඩ නංවනවා

තුරුලිය ගොමුවේ පිනි මල් විසිරී

නුඹේ සිනා වත සිහිවෙනවා..

වැනි ගීයක් වගේම පාවී පාවී ඈත යාවී නම් ජනප්‍රිය ගීයත් මේ කලාකරුවා කොතරම් වදනින් සිත්තම් අඳින්නට දස්කම් දක්වන සිත්තරෙක්ද යන්නට නිදසුන්! 

සඳ වට බැස ගියාට ගණඳුරු රජ වුණාට

සංකා හිතේ රැඳෙන්නෑ..

ලොවටම නොදැනුණාට රූසිරු අඩු වුණාට

නුඹ නම් සඳට දෙවැනි නෑ.. 

නම් ළතෙත් ගීය Beauty is in the eyes of the beholder නම් වැකිය සිහිපත් කර දුන්නා. 

දුල් දියරැළි නංවා හඳින් විසිරෙතේ 

නුඹ මුව රැඳුණු සිනා හඳට සම වෙතේ.. 

චවනවල ගලන්නේ Artemis මෙහෙයුම්ලට වඩා බරපතළ චන්ද්‍ර යාන්ත්‍රණයක් තැන කතාවක්..

බොහෝ ඊනියා තරු රසික ආකර්ෂණය දිනාගැන්ම උත්සාහ කරද්දී ඔවුන් වෙතින් ඉබේම රසිකයන්ගේ ගෞරවාදරය ගිලිහී යනු දකින්නට ලැබෙන සමයක, 

ජීවිතේ පුරා ඔබේ සුවද මට තියේ

ඔබේ නමින් ආදරයේ ගීතිකා ගැයේ.. 

කියා සිය බිරිඳ ගැන ගී ලියන කලාකරුවෙක් - ව්‍යතිරේකයක් පමණක් නොවෙයි තාරකා දර්ශකයක්!

තාරකා ලෙසින්ම පායලා

වේදිකාවෙ පහන් දැල්වුණා

පාද බැඳුණු සසල ගිගිරි නදින් සෙලවුණා

මේ රැයේ රඟන්න චන්දිමා!

ගීය ඒ තාරකා දර්ශකයට සනිදර්ශනයක්..

මෙහි සටහන් කරන්නට යොමුවක් සොයාගත නොහැකි වූවත් ඔහු සිය දියණිය අපූර්වා ගැන ගැයූ,

සඳ සිසිල හා බැඳෙන්

හිරු කිරණ මැද රැඳෙන්..

ගීතය වැහි දැරිවිට තාත්තා වසර ගණනකට පෙර ලියූ, සඳ සේ උදාවන්න දියණී - මට නොව ලොවට දෙන්න දියණී.. නම් හදකුටීරයක රැඳී ඇති වචන පෙළ සිහිගැන්වූවා..

බිඟු රෑන් රෑන් රඟන බමන තුරුණු යෞවනේ

සුවඳ ගලා රොන් වැගිරෙයි සිහින මල් වනේ..

මල්රේණු වන් මුදු සිත් නොතලා රැකගැනීම පිළිබඳ පණිවිඩයක් සහිත මේ වචන රොමැන්තික යුගයේ Romantic Ethos යට සැඟව තිබූ යහපත - උත්තර ජීවන පැවැත්ම සමාජගත කිරීමේ ආරම්මණය සිහි ගන්වන සුලුයි.

මිටියාවතක - ‍‍වෙල් එළියක - අතුපැලක

කඳු බෑවුමක - වන මල් කැකුළක - මලක

සමනළ ගමක - ගම මැද කේතකි බිලක

විමසා බලමි මේ හැම නැවතුම් පොළක

කියා ලියපු කුඩලිගම සේ ම 

Season of mists and mellow fruitfulness,

   Close bosom-friend of the maturing sun;

Conspiring with him how to load and bless

   With fruit the vines that round the thatch-eaves run;

To bend with apples the moss'd cottage-trees,

   And fill all fruit with ripeness to the core;

      To swell the gourd, and plump the hazel shells

   With a sweet kernel; to set budding more,

And still more, later flowers for the bees,

Until they think warm days will never cease,

      For summer has o'er-brimm'd their clammy cells.

කීට්ස් තුළ තිබුණ මේ රොමැන්තික චමත්කාරයත් එවන් බොහෝ ගී වෙතින් සිහිපත් වුණා.. 

නිවන කුමක්දැයි කියාවත් නොදන්නා ඇතැමුන් ඉන්න

ක්ෂේත්‍රයක අඩසඳකිරණ අවසන් වූයේ නිවන ගැන වදන් සටහනකින්..

ලලිත් කළුබෝවිල නමින් ගායකයකු අතිශය ජනප්‍රිය නොවීම ගැන

කණගාටුවීම් ඒ රැයේ කන වැකුණත් අන්තිමට ඔහු කියූ ඒ වචනවල තැවරී

තිබුණේ ජනප්‍රියත්වය වෙනුවට ඊට එහා ආධ්‍යාත්මික ගැඹුරක් සොයා යන

මනුෂ්‍යයකුගේ සරල සුන්දරත්වයයි. 

ඒ සා ගැඹුරක් සේම රොමැන්තික සුන්දරත්වයක් මුවවිටට පිරී තිබුණ හැන්දෑව අහවර වෙද්දී කීට්සියානු චමත්කාරය උගන්වපු එදා උදේ වරුවෙත් - ඉන් පෙරාතුව වසරෙ කීට්සියානු දේශන⁣ය⁣දිත් දෙස් විදෙස් තුරුණු ශිෂ්‍ය භික්ෂූන් වහන්සේලා අහපු ප්‍රශ්නයක් වැහිදැරිවිට මතක් වුණා..

How did Keats write with such a beautious depth?

කීට්ස්ගේ කවියක් මුල් වරට කියවපු දා ඉඳන් තාම තමන්ගෙන්ම ඒ ප්‍රශ්නය අහන ගමන් ඉන්න වැහිදැරිවිට ඒ ප්‍රශ්නයෙ දේශීය හරස්කඩක් අඩසඳරැයේ මුණගැහුණා. 

ආත්මීය ගැඹුරක් සහිත පද ලියූ අතින්ම ඒවාට තනු මියැසිය යොදා ගී බවට පත් කළ රොමැන්තිකවාදියකු හැම රැයකම මුණගැහෙන්නේ නැහැ. හැම තැනකම මුණගැහෙන්නේ නැහැ. 

එහෙම අල්පමාත්‍රික රොමැන්තිකවාදීන් පොළොවේ ඇවිද යන කාලය තුළ ඔවුන් ජනප්‍රිය වූවාත් නැතත් ඔවුන් විසින් නිර්මිත රොමැන්තික චමත්කාරය විශ්වය පවතින තුරු සොබාදහමේ මනරම්ම ඒකදේශයන් තුළ රැඳී තිබෙනවා නිසැකයි..